Alle berichten van Ronald Ramp

 flyer_kip_25_smbutton_1_day_sm

WAT IS EEN NO YELLOW BEANS DAY?
De kinderen in vluchtelingenkamp Mae La Oon krijgen 7 dagen per week ‘s ochtends en ‘s avonds hetzelfde voedselrantsoen:

1 bord rijst met yellow beans, soja-olie en vis-pasta

Honger hebben ze niet, maar hun voeding is véél te eenzijdig.

Met uw donatie zorg ik ervoor dat de kinderen 1x per maand een
No Yellow Beans Day hebben. Ze eten dan kip in plaats van bonen!

VLUCHTELINGENKAMP MAE LA OON

Mae La Oon is een kamp in Thailand voor Birmese vluchtelingen:

– in noord-west Thailand aan de grens met Birma
– 3 Weeshuizen
– Kostschool met 30 middelbare scholieren
– Veel kinderen zijn geboren in het kamp

HELP MIJ OM DE KINDEREN VAN MAE LA OON TE HELPEN
Ik ben Marieke van Wijk (1980), onderwijzeres op een basisschool in Bussum. Zomer 2009 deed ik vrijwilligerswerk voor Birmese kinderen in vluchtelingenkamp Mae La Oon. Fantastische kinderen, in een uitzichtloze situatie.

Mijn belofte bij vertrek aan de kinderen:
Elke maand 1 ‘No Yellow Beans Day’

UW DONATIE KOMT GEGARANDEERD GOED TERECHT
– Mijn vrijwilliger July koopt iedere maand kip of vis voor de kinderen
– Hij zorgt dat die voor de school en de weeshuizen worden bereid
– Ik ontvang iedere maand van hem de rekening voor het eten.
– Bekijk July’s blog en kom meer te weten over Mae La Oon kamp

me_and_july

HELP MEE!
Dankzij jullie steun, heeft dit ziekenhuis nu een operatiekamer. Lees meer over dit project.

ziek_kind_middel



Mensenrechten

Talrijke internationale oproepen en protesten ten spijt, willen de militairen in Birma – sinds 1962 aan de macht – van geen wijken weten. In 1988 gingen de Birmezen massaal de straat op uit frustratie over de onderdrukking en het economische wanbeleid en eisten het aftreden van de militairen. Met geweld sloeg het leger de protesten neer en duizenden mensen kwamen om. Onder internationale druk schreef de junta in 1990 verkiezingen uit. Deze werden met een overweldigende meerderheid gewonnen door de Nationale Liga voor Democratie (NLD), de partij van de inmiddels onder huisarrest geplaatste oppositieleidster Aung San Suu Kyi. Tot op de dag van vandaag negeert de junta deze verkiezingsuitslag en duurt de onderdrukking voort. Een nieuwe golf van vreedzaam protest, in 2007, werd opnieuw met geweld onderdrukt.

Een beknopt overzicht van de schendingen van mensenrechten, waaraan het regime zich schuldig maakt, om aan de macht te kunnen blijven:

Politieke gevangenen

Naast de NLD wordt de oppositie mede gevormd door tal van etnische groepen, die samen ruim een derde van de bevolking uitmaken. Zij eisen zelfbeschikking binnen een federale staat. Critici van het bewind worden voortdurend gearresteerd en de oorlog tegen een aantal etnische groepen duurt voort. Momenteel heeft Birma ruim 2000 politieke gevangenen. Al deze mensen zijn gearresteerd en vervolgens veroordeeld in processen achter gesloten deuren. Veelal worden ze na veroordeling overgeplaatst naar gevangenissen in afgelegen gebieden, waardoor het isolement van de gevangenen nog wordt versterkt. De organisatie Assistance Association for Political Prisoners (Birma) doet haar uiterste best om vanuit Thailand de politieke gevangenen zo goed mogelijk te ondersteunen.

Dwangarbeid

dwangarbeidDe inzet van kindsoldaten in het leger valt helaas ook in deze categorie.

In haar economisch beleid maakt de junta op grote schaal gebruik van dwangarbeid voor de aanleg van infrastructuur. Burgers worden verplicht te werken aan de aanleg van bruggen, wegen, spoorlijnen, luchthavens, irrigatiekanalen en elektriciteitscentrales. In de oorlog tegen de minderheden worden burgers als dragers voor het leger of als levende mijnenvegers ingezet. Ook voor de verfraaiing van Birma om toeristen te trekken werden Birmezen gedwongen te werk gesteld.

De Internationale Arbeidsorganisatie van de VN, de ILO, stelt dat de junta hiermee een ‘misdaad tegen de mensheid’ begaat. In juni heeft de ILO haar oproep uit 2000, waarin iedereen met economische relaties in Birma werd verzocht om deze “te herzien”, verder aangescherpt. “Governments, Employers and Workers, as well as other international organizations, should now activate and intensify the review of their relations with Myanmar that they were called upon to make under the 2000 resolution, and to urgently take the appropriate actions, including as regards foreign direct investment in all its various forms, including relations with State- or military-owned enterprises in Myanmar,” aldus de ILO. De ILO maakt zich ernstige zorgen over de voortdurende grootschalige praktijk van dwangarbeid (slavernij) in Birma en de weigering van de Birmese junta om hier daadwerkelijk tegen op te treden.

Oorlogen

In verschillende uithoeken van Birma vinden vrijwel dagelijks oorlogshandelingen plaats. De etnische groep Karen heeft het zwaar te verduren, en heeft zich georganiseerd in gewelddadig verzet. Ook de Karenni en een deel van de Shan zijn in oorlog met het regime. Alle etnische groepen hebben een moeilijke relatie met de junta. Allemaal willen ze een zekere vorm van onafhankelijkheid. De junta onderdrukt niet alleen de pogingen tot politieke organisatie onder etnische groepen, zelfs cultuur uitingen die specifiek zijn voor een bepaalde etnische groep, worden tegengewerkt of verboden. Verschillende etnische groepen hebben “cease fire agreements” gesloten met het regime. Dat geldt voor bijvoorbeeld de Kachin, de Wa en delen van de Shan. Voor de groepen die geen staakt het vuren overeenkomst hebben, is het dagelijks oorlog. In deze gebieden maken bijvoorbeeld landmijnen (landmine monitor 2008) voor Myanmar dagelijks bloedige slachtoffers.

Internally Displaced Persons

Door de oorlog en repressie van het regiem, moeten inwoners van Birma vluchten. Naar schatting ruim een half miljoen mensen zijn binnen het land op de vlucht. Sommigen komen uit etnische gebieden en kunnen buiten hun eigen gebieden in rust leven. Voor verreweg de meeste binnenlandse vluchtelingen geldt echter dat zij zich schuil moeten houden in de jungle. Zij leven in tijdelijke kampen, kunnen pas na zonsondergang koken (opdat het leger de rook van hun vuur niet ziet), en moeten voortdurend oppassen dat zij niet gezien worden door rondtrekkende leger eenheden. Voor hen zijn de landmijnen het gevaarlijkst.

De Thai Burma Border Consortium maakt jaarlijks een rapport over de binnenlandse vluchtelingen.

In 2008 heeft Amnesty International een rapport uitgebracht over mensenrechtenschendingen in Oost Birma. Ook hierin spelen binnenlandse vluchtelingen een belangrijke rol.

Minderheden

De erkenning van rechten van minderheden door het Birmese regiem is minimaal. Behalve de al genoemde oorlogshandelingen tegen bepaalde groepen, is het meest schrijnende voorbeeld dat van de Rohingya’s . Deze groep bestaat uit 1,5 miljoen moslims, die niet eens het Birmese staatsburgerschap krijgen. Zij hebben daardoor nauwelijks toegang tot basisvoorzieningen als onderwijs en gezondheidszorg. Ook kunnen zij slechts beperkt reizen, omdat daarvoor in Birma toestemming nodig is, die zonder identiteitspapieren niet afgegeven wordt. Zelfs als de Rohingya’s vluchten naar het buitenland hebben zij grote problemen door het ontbreken van identiteitspapieren. In Nederland zijn hun asielprocedures daardoor moeilijk. Nog belangrijker is dat ook de buurlanden van Birma hierdoor moeite hebben met het opvangen van deze vluchtelingen. Het recente nieuws over de Thaise regering die bootvluchtelingen terug de zee op duwt, betreft Rohingya vluchtelingen.

Behoeften van bevolking worden genegeerd

Een fors deel van het Bruto Nationaal Product van Birma wordt besteed aan militaire zaken. Naar verluid is dat meer dan de helft. Hierdoor blijft er voor sociale voorzieningen weinig over. De Wereld Gezondheid Organisatie van de Verenigde Naties heeft in haar rapport van augustus 2008 becijferd dat slechts 2,2 % van het BNP besteed wordt aan gezondheidszorg. Ook spreekt de WHO van een beperking voor internationale hulp “due to investment restrictions”. Dat de bevolking na de cycloon Nargis aan haar lot was overgeleverd, is dus geen eenmalige kwestie, maar dagelijkse praktijk in Birma.

Bron: Burma Centrum Nederland

 

Politieke situatie

Gedurende de 19de eeuw kwam Birma steeds verder in handen van Engeland en in 1886 maakten zij Birma een provincie van India. Na de scheiding van India in 1937 werd Birma een Britse kroonkolonie. Tijdens de tweede wereldoorlog vielen de Japanners Birma binnen en bezetten bijna het gehele land. In 1942 werd er een marionettenregering geïnstalleerd. Birma werd in 1945 door de geallieerden bevrijd en de Britten namen de macht weer terug. De Birmezen onder leiding van generaal Aung San eisten onafhankelijkheid. In 1947 werd Aung San vermoord en een jaar later, in 1948, werd Birma onafhankelijk. De democratisch geregeerde ‘Unie van Birma’ ontstond en U Nu werd aangesteld als minister-president. Binnen de Unie is nooit stabiliteit bereikt vanwege binnenlandse conflicten. Deze stabiliteit werd ook tegengehouden door onderlinge etnische en nationalistische kwesties, economische belangen en politieke stromingen.

Geleid door generaal U Ne Win, vond er in 1962 een militaire coup plaats. De democratische regering werd omvergeworpen en er werd een één-partij systeem ingesteld. De ‘Burma Socialist Programme Party’ trok alle politieke en bestuurlijk macht naar zich toe. De productiemiddelen werden genationaliseerd, het economische beleid gecentraliseerd en onafhankelijke berichtgeving werd verboden. In de jaren ‘80 werd de greep op de economie wat losser, maar de economische situatie bleef verslechteren.

Generaal U Ne Win trad in 1988 af. Hij werd vervangen door een groep gematigde militairen, die een meer democratisch beleid beloofden. In datzelfde jaar waren er een aantal studentenprotesten, die met harde hand werden neergeslagen. Hierbij werden meer dan honderd studenten en burgers gedood. De gebeurtenis leidde tot een massale volksopstand op 8 augustus 2008. Ook deze opstand werd met veel geweld neergeslagen. Er was sprake van chaos in het hele land. In september van hetzelfde jaar vond er een nieuwe coup plaats door een groep ultraconservatieve militairen onder leiding van generaal Saw Maung. Zij noemden zich SLORC (State Law and Order Restoration Council). In 1997 veranderde de naam in SPDC (State Peace and Development Council). In 1989 veranderde de militaire regering de naam van het land in Myanmar.

In 1990 werden er voor het eerst verkiezingen gehouden, die met 80% van de zetels gewonnen werden door de ‘National League for Democratie’ (NLD), een oppositiepartij geleid door Aung San Suu Kyi, de dochter van de eerder genoemde generaal Aung San. De junta heeft de verkiezingsuitslag tot op de dag van vandaag niet erkend. Vrijwel alle politieke tegenstanders, waaronder ook Aung San Suu Kyi, werden gearresteerd. Aung San Suu Kyi werd onder huisarrest geplaatst. In 1992 kwam werd Saw Maung vervangen door generaal Than Shwe.

Een jaar later stond Than Shwe toe dat er een nationale conventie plaatsvond, maar er moest wel een grote rol worden toegekend aan het militaire regime in de toekomstige regering. Met grote regelmaat schorste Than Shwe de nationale conventie. In 1995 verliet de NLD de nationale conventie en in maart 1996 werd de conventie opgeheven zonder een grondwet te hebben geformuleerd. De spanningen tussen de regering en de NLD werden steeds groter en de regering deed regelmatig invallen, waarbij veel leden werden gearresteerd.

In augustus 2003 kondigde de regering de ‘roadmap to democracy’ in zeven stappen aan. De regering claimt dat deze roadmap geïmplementeerd wordt, maar er is geen tijdsplanning, er zijn geen voorwaarden gesteld en ook een onafhankelijk mechanisme, waarmee de daadwerkelijke vooruitgang gecontroleerd kan worden, ontbreekt. Daarom zijn de meeste Westerse regeringen en Birma’s buurlanden sceptisch en kritisch over de roadmap. De eerste stap binnen de roadmap is het herinstellen van de nationale conventie om een grondwet te formuleren. Grote afwezige hierbij is de NLD van Aung San Suu Kyi. De grondwet moet vervolgens goedgekeurd worden in een nationaal referendum in mei 2008. Dit moet uiteindelijke resulteren in een andere stap van de roadmap, namelijk vrije en eerlijke verkiezingen in 2010.

Op 3 mei 2008 werd het land onbarmhartig getroffen door de cycloon Nargis. Een groot deel van het land worstelde met de enorme schade en betreurde de vele doden en gewonden. Desondanks heeft de regering het geplande referendum op 10 mei door laten gaan. Alleen in de zwaarst getroffen regio’s is het referendum twee weken uitgesteld. De bevolking is onder grote druk gezet om vóór de nieuwe grondwet te stemmen, een wet waarin de macht van de militaire regering verankerd wordt. Volgens de regering heeft 98% van de stemmers vóór de grondwet gestemd.

Het bestuur van Birma wordt sinds het aantreden van de junta’s algemeen beschouwd als een dictatuur. De machthebbers streven uitsluitend de eigen (persoonlijke) economische en financiële belangen na en laten geen ruimte voor politiek andersdenkenden. Openlijk, soms massaal protest en verzet vanuit de bevolking, onder andere de monnikenprotesten in 2007, wordt met harde maatregelen en fysiek geweld neergeslagen. Internationaal wordt een politiek van isolatie gevoerd. Media en mensenrechtenorganisaties wordt de toegang tot het land geweigerd en afkeurende signalen en sancties van de zijde van de internationale gemeenschap worden genegeerd.

Bron: Burma Centrum Nederland

Algemeen

Birma is een land in Azië dat gedeeltelijk op het Indische subcontinent ligt. Sinds 1989 heet het officieel Unie van Myanmar. Met een oppervlakte van 677.000 km² is Birma, een voormalige Britse kolonie, het grootste land van het Zuidoost-Aziatische vasteland. Aan oppervlakte meet het ongeveer twintig keer zo groot als Nederland. Het land grenst in het westen aan India en Bangladesh, in het noorden aan China en in het oosten aan Laos en Thailand.

Geografie

Birma ligt tussen 10 en 28 graden noorderbreedte en 92 en 101 graden oosterlengte. De oost- en westgrenzen van het land worden gevormd door gebergtes die de uitlopers vormen van de Himalaya.Tussen deze gebergtes ligt de laagvlakte die gevormd wordt door de Irrawaddy rivier en andere rivieren. In het centrale gedeelte van Birma ligt ook een droog gedeelte met weinig regenval. In het oosten van het land ligt het Shan plateau. Verder is er nog de strook land op het schiereiland Malakka in het zuidoosten, de Tenasserim strook. Ook liggen er veel eilanden voor de kust van Birma.

map_birma

Bevolking

Er wonen zo’n 60 miljoen mensen in Birma en het land telt tientallen grotere en kleine etnische volkeren. Sinds 7 november 2005 is Naypyidaw officieel de hoofdstad. De voormalige hoofdstad is Rangoon (Yangon), nog steeds de grootste stad van het land. Een andere stad van enig formaat is Mandalay in centraal Birma.

 Klimaat

Birma heeft een tropisch moessonklimaat. Er zijn 3 seizoenen, het regenseizoen van eind mei tot midden oktober, het koele droge seizoen van eind oktober tot midden februari en het hete droge seizoen van eind februari tot midden mei. De regenval varieert sterk door het land, met een zeer droog gebied in het midden van het land.

Landschap

Het landschap is overdonderend van schoonheid en zeer afwisselend: ruige bergen, dicht tropisch regenwoud, lange witte stranden en honderden koraaleilanden. De voornaamste rivier van het land, de Irrawaddy, ontspringt in het hooggebergte van noord Birma en het grensgebied met Tibet.

Ongeveer 50% van het land wordt bedekt door bossen. Aan de kust is er een mangrove begroeiing. In de hoger gelegen gebieden zijn er bossen van eiken- en dennenbomen. In het centrum van het land ligt er een relatief droog gebied waar de begroeiing bestaat uit struiken, grassen en cactussen.

 De staat

flag_birma

Officiële landstaal: Birmaans

Hoofdstad: Naypyidaw

Regeringsvorm: Republiek (militaire dictatuur)

Staatshoofd: Than Shwe

Regeringsleider: Minister-president Thein Sein

Religies: Boeddhisme, Christendom en Islam

Oppervlakte: 676.578 km²

Inwoners: ongeveer 60.000.000

 

Bron: Burma Centrum Nederland

 

Medicijnen

No Yellow Beans Day ondersteunt medische klinieken in Birma.ooda-medical-clinic

De organisatie DPRN, met wie wij samenwerken, heeft 2 medische klinieken opgezet. Een vaste kliniek en een drijvende bamboekliniek. Met name wanneer het geweld oprukt, kan de drijvende kliniek hulp bieden op de plaatsen waar dit nodig is. No Yellow Beans Day heeft geld gedoneerd voor medicijnen.

ooda-medical-clinic

floating-bamboo-clinic

Melkproject

Het melkproject zorgt ervoor dat kinderen, zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven, van melk worden voorzien.

Wij werken hiervoor samen met de lokale organisatie Karen Department of Health and Welfare (KDHW)

school2

 

school3

school1

Karen New Year

Karen New Year is een belangrijke viering voor de Karen gemeenschap.

De sportcompetitie is één van de onderdelen op deze dag. Studenten van de NKJC school in Mae La Oon kamp, konden dankzij de sponsoring van No Yellow Beans Day een onvergetelijke, sportieve dag met elkaar beleven. Er werd voetbal, volleybal en badminton gespeeld.

boys_soccer_team

 

girls_volleyball_team

Eerste voedselvoorziening

De situatie in Birma blijft onstabiel. Dagelijks moeten veel Birmezen noodgedwongen hun dorp verlaten.  Het Committee for Internally Displaced Karen People voorziet deze vluchtelingen van de eerste noodhulp. Olie, zout en rijst is met boten naar een kamp in Birma gebracht. Dit kamp ligt aan de Salween rivier.

food2

food1

Dankzij jullie steun heeft dit ziekenhuis een operatiekamer

ziekenhuisIn het dorp Htee Haw Hta, in de binnenlanden van Birma, staat dit ziekenhuis. Dit is een project van de lokale organisatie KDHW (Karen Department of Health and Welfare).

 

operatiekamerHet ziekenhuis biedt medische zorg aan 14 dorpen in de omgeving.

 

 

 

medicine unit 250 x 187

Dankzij de financiele bijdrage van No Yellow Beans Day, heeft het ziekenhuis nu een operatiekamer tot zijn beschikking.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarnaamedicine unit 250 x 187